Главная / О нас / СМИ о нас / Хто “юзер”, а хто “чайнік”

Хто “юзер”, а хто “чайнік”

На базе сельгасліцэя сталі працаваць камп’ютарныя курсы для “прадзвінутых” пенсіянераў 
     82-гадовая Ніна Аляксандраўна Шумік -- шчаслівая ўладальніца планшэта. Сучасны і шматфункцыянальны гаджэт ёй падарылі дзеці. Пасля некалькіх майстар-класаў зяця, жанчына лёгка знаходзіць у інтэрнэце неабходную інфармацыю, карыстаецца вайберам -- вядзе гутаркі і абменьвацца паведамленнямі з роднымі і сябрамі, выкарыстоўваючы Wi-Fi і 3G-інтэрнэт. 

Пенсія – час для самаўдасканалення. Так лічыць не толькі Н.А. Шумік, але і яшчэ 15 шчучынскіх энтузіястаў, якія вырашылі асвоіць камп’ютар. Курсы камп’ютарнай граматнасці для пажылых людзей пачалі працаваць на базе сельскагаспадарчага ліцэя. А натхніцелямі незвычайнага пачынання сталі  член Савета Рэспублікі, генеральны дырэктар Гродзенскага абласнога УП “Кінавідэапракат” Ю.М. Аляксей, Шчучынскі райвыканкам і адміністрацыя ліцэя. У ролі выкладчыка высіупіў інжынер-праграміст “Кінавідэапраката” Д.Г. Яскевіч. 
-- Падчас прыёму грамадзян у Шчучыне ветэраны  працы і Узброеных Сіл прапанавалі арганізаваць камп’ютарныя курсы, -- расказвае Юрый Мар’янавіч Аляксей. – Мы пайшлі ім насустрач. Асваенне камп’ютара -- гэта патрабаванне часу, якое адкрывае новыя магчымасці і перспектывы. Да таго ж, сярод пенсіянераў шмат будучых патрыятычна настроеных блогераў, якія гатовы ў сацыяльных сетках адстойваць свае погляды. 

Як навучыцца апрацоўваць тэкставую і графічную інфармацыю, працаваць з рознымі інтэрнет-браўзерамі, відэа- і аўдыяфайламі, карыстацца электроннай поштай, скайпам, інтэрнет-банкінгам? На гэтыя і іншыя пытанні шчучынскія пенсіянеры мараць не проста атрымаць адказы, а цвёрда засвоіць праграмы. 
Сярод курсантаў ёсць і  “чайнікі” (тыя, хто робіць толькі першыя крокі ў свет інфармацыйных тэхналогій), і “юзеры” (карыстальнікі камп’ютара, якія  валодаюць базавымі ведамі). Розны ўзровень камп’ютарнай адукаванасці падзяліў жадаючых вучыцца на дзве групы. 
--  Плануецца, што практычныя заняткі будуць праходзіць два разы на тыдзень  на працягу месяца. Пры неабходнасці тэрмін навучання працягнем,  -- гаворыць Дзмітрый Генадзьевіч Яскевіч. – Мы плануем пазнаёміць курсантаў з нацыянальнымі інфармацыйнымі рэсурсамі, навучыць шукаць патрэбную інфармацыю і многае іншае. 
 Пенсіянеры прызналіся, што хочуць, каб унукам не было за іх сорамна.  У многіх з наведвальнікаў курсаў ужо ёсць сучасныя ноутбукі і планшэты. 
 

Таццяна Уладзіміраўна Чаркес камп’ютэрнай азбуцы  абучаў сын Аляксандр, таму што такое “мышка”, як зачыніць “акно” і “загугліць” неабходную інфармацыю яна ведае. 
 -- Лічу, што ў мяне недастаткова тэарэтычных ведаў, -- прызналася жанчына. -- Таму я і прыйшла на курсы.
А вось Т.К. Васільчык толькі марыць навучыцца ўпэўнена карыстацца скайпам, працаваць з вордаўскімі дакументамі і г.д.
“Студэнты” разумеюць, што працаваць ім давядзецца шмат. Таму, каб лепш засвоіць інфармацыю, ужо на першым занятку пачалі весці канспекты. 
 Гледзячы на гэтых зацікаўленых жанчын і мужчын, успамінаюцца словы з вядомай песні: “Не старэюць душой ветэраны”. Нашы пенсіянеры наведваюць спартыўныя секцыі і танцавальныя студыі, сустракаюцца з моладдзю, удзельнічаюць ва ўсіх раённых мерапрыемствах, спяваюць і падарожнічаюць. У кожнага з іх – актыўная грамадзянская пазіцыя, жаданне быць карысным для грамадства, жыць ярка і цікава.  

"Дзянніца"